Wita was

Hanys na
opolszczyźnie

Nie obiecuję cudów

Obiecuję konsekwencję, jawność i to, że będę zadawał pytania tak długo, aż padnie odpowiedź. Państwo powinno służyć obywatelom, a nie chronić tych, którzy je zawiedli.

 

Wkroczenie partyjnej polityki do lokalnych samorządów zatarło granicę między bezinteresownym działaniem na rzecz sąsiadów a ogólnokrajową grą o wpływy. Skoro warszawskie gabinety i partyjne szyldy z bezczelną pewnością rozgościły się w gminach, miastach i powiatach, reakcja łańcuchowa stała się nieunikniona.

Wejście społeczników, aktywistów i lokalnych liderów na scenę czysto polityczną nie jest chęcią szukania poklasku, lecz całkowicie naturalnym odwetem. Skoro politycy zdecydowali się meblować nam małe ojczyzny od góry, rywalizacja na ich własnym boisku staje się jedyną skuteczną formą obrony.

Dlaczego ten „odwet” był nieunikniony?

  • Przełamanie monopolu: Działacze lokalni znają realne problemy od podszewki – od dziurawej drogi po brak miejsc w przedszkolach. Wchodząc do polityki, odbierają głos teoretykom z wiejskiej czy sejmowych mównic.

  • Zmiana reguł gry: Przez lata wpajano nam, że „samorząd to nie polityka”. Skoro władza centralna złamała tę zasadę, społecznicy przestali grać w defensywie.

  • Lepsza reprezentacja: Odwet społeczności lokalnej polega na zastąpieniu partyjnego posłuszeństwa autentycznym mandatem zaufania od ludzi, obok których po prostu się żyje.

To nie aktywiści zaczęli tę wojnę, ale skoro wielka polityka weszła z buciorami w sprawy lokalne, nie powinna być zaskoczona, gdy ludzie działający dla lokalnej społeczności wchodzą w jej szeregi – z mocnym postanowieniem zrobienia tam porządków.

Dlaczego kandyduję

Od lat, jako dziennikarz i działacz obywatelski, dokumentuję to, o czym wielu wie, a mało kto mówi głośno: sposób, w jaki lokalne instytucje potrafią działać nie dla mieszkańców, lecz dla wąskiego kręgu powiązanych ze sobą osób. Nie są to moje domysły — to udokumentowane sprawy oraz sygnały, które otrzymuję także od ludzi pracujących wewnątrz samych urzędów i instytucji. To oni, ryzykując własną pozycją, pokazali mi rzeczywistą skalę problemu.

Przyjąłem propozycję startu w wyborach do Sejmu, którą złożyły mi środowiska bezpartyjne i samorządowe, ponieważ doszedłem do prostego wniosku: część mechanizmów, z którymi mierzę się lokalnie, ma swoje źródło w prawie stanowionym na poziomie krajowym. Żeby je naprawić, trzeba je zmienić tam, gdzie powstają — w Sejmie.

 

Dlaczego Ogólnopolska Federacja „Bezpartyjni i Samorządowcy”, no cóż jest to jedyna siła polityczna do której zwróciłem się o pomoc w związku z – delikatnie to ujmując – nieprawidłowościami w Gminie, która nie tylko rozmawiała ze mną o tym, ale i pochyliła się nad zebraną dokumentacją.

 

Kim jestem?

Jestem dziennikarzem śledczym i redaktorem naczelnym lokalnego portalu informacyjnego. Kieruję stowarzyszeniem, które prowadzi systematyczny, obywatelski nadzór nad instytucjami publicznymi i spółkami komunalnymi, jak również edukujemy lokalne społeczności. Na co dzień składam wnioski o informację publiczną, analizuję dokumenty, koresponduję z organami kontroli i opisuję to, co uda mi się ustalić. Wiem z doświadczenia, jak od środka wygląda machina, która potrafi latami unikać odpowiedzi na proste pytania — i wiem, gdzie są jej słabe punkty.

Jestem obywatelem jak ty wrzodem na dupie urzędnika

to czego boi się każda władza

Co tu się tak naprawdę stało?

Zapisz sie do newslettera i bądź na bierząco

Kanał NGOs w polityce na YouTube

Kanał NGOs w polityce na X (Twitter)

Ogólnopolskie REFERENDUM