SKARGA ORAZ WNIOSEK O UDOSTĘPNIENIE INFORMACJI PUBLICZNEJ – Prokuratura Krajowa [26.0001.0007]
W dniu 21 września 2026 r. złożyłem do Prokuratury Krajowej (Prokuratora Krajowego) skargę oraz wniosek o udostępnienie informacji publicznej, sygn. MB-2026-0001-0007. Pismo dotyczy sposobu rozpoznania skargi Stowarzyszenia „jestem stowarzyszeniem” z 17 października 2025 r. (znak JS.2025.0008.0013), skierowanej do Prokuratora Generalnego, oraz postępowań o sygnaturach 4343-0.Ds.488.2023 i 4343-0.051.2.2025. Występuję w nim w trzech rolach: jako osoba fizyczna (pokrzywdzony), jako Prezes Zarządu Stowarzyszenia oraz jako podmiot życia publicznego działający w interesie publicznym.
Publikacji podlega jedynie warstwa formalna pisma: fakt i data jego złożenia, sygnatura, adresat, ogólny przedmiot oraz zawarty w nim wniosek o udostępnienie informacji publicznej (data wpływu skargi z 17.10.2025, sygnatura rejestracji, wykaz czynności podjętych w jej następstwie). Treść merytoryczna skargi została wyłączona z publikacji.
NOTA PRAWNA:
Merytoryczna część skargi zawiera opis okoliczności, zarzuty i oceny odnoszące się do toczących się postępowań oraz do zindywidualizowanych osób. Jej publiczne rozpowszechnienie jest niedopuszczalne z następujących względów:
1. Ochrona dobra toczącego się postępowania. Skarga odnosi się do postępowań przygotowawczych (sygn. 4343-0.Ds.488.2023 i in.) oraz do trybu nadzoru nad nimi. Publiczne rozpowszechnianie wiadomości z postępowania przygotowawczego, zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, jest zabronione bez zezwolenia (art. 241 § 1 k.k.), a akta postępowania przygotowawczego udostępniane są wyłącznie za zgodą prowadzącego (art. 156 § 5 k.p.k.). Treść skargi odtwarza takie wiadomości.
2. Domniemanie niewinności i ochrona dóbr osobistych osób trzecich. Skarga formułuje zarzuty i oceny (m.in. co do możliwych nieprawidłowości) dotyczące oznaczonych osób, których odpowiedzialność nie została stwierdzona prawomocnym orzeczeniem. Publikacja takich twierdzeń naruszałaby konstytucyjne domniemanie niewinności (art. 42 ust. 3 Konstytucji RP) oraz dobra osobiste tych osób (art. 23 i art. 24 Kodeksu cywilnego), a nadto mogłaby narazić rozpowszechniającego na odpowiedzialność za zniesławienie (art. 212 k.k.).
3. Ochrona sfery prywatnej i ekonomicznej. Skarga zawiera dane ze sfery prywatnej i ekonomicznej wnoszącego (jako pokrzywdzonego) oraz osób trzecich, niezwiązane z pełnieniem funkcji publicznych. W tym zakresie nie działa wyłączenie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a obowiązuje ochrona prywatności (art. 47 Konstytucji RP) i danych osobowych.
4. Charakter pisma. Skarga jest pismem strony (podmiotu prywatnego), a nie dokumentem urzędowym; jawny — jako informacja publiczna — jest sam fakt jej wniesienia i sposób jej rozpoznania przez organ, natomiast merytoryczna treść zarzutów nie stanowi informacji publicznej podlegającej rozpowszechnieniu, dopóki sprawa pozostaje w toku.
Z tych względów w publikowanej wersji dokumentu wyłączono warstwę merytoryczną, zachowując wyłącznie elementy formalne oraz wniosek o udostępnienie informacji publicznej, których jawność nie budzi wątpliwości.