Sprawa referencyjna:

Pozew PUKiM Sp. z o.o. przeciwko właścicielowi lokalu (dane zanonimizowane) — sygn. I C 1035/15

Odpowiedź na pozew z dnia 9 listopada 2015 r.

Wyrok Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich z dnia 31 marca 2016 r. (tytuł wykonawczy z 18 maja 2016 r.)

Materiał uzupełniający:

Pismo Ministerstwa Finansów (DWR5.5101.104.2025) z 14 października 2025 r.

Pisma Prezesa Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich (OA.0123.38.2025) z 18 listopada 2025 r. i z 17 marca 2026 r.

---

1. Przedmiot i cel opracowania

Opracowanie wyjaśnia — językiem prostym, lecz ściśle prawnym — dlaczego administrator (a także zarządca) nieruchomości wspólnej nie może dochodzić przed sądem we własnym imieniu i na własny rachunek należności, które przysługują wspólnocie mieszkaniowej, oraz jaki wpływ na tę możliwość ma istnienie wybranego zarządu wspólnoty. Analizę osadzono na konkretnej sprawie referencyjnej — postępowaniu I C 1035/15 przed Sądem Rejonowym w Strzelcach Opolskich — udokumentowanej pozwem, odpowiedzią na pozew i prawomocnym wyrokiem, a następnie skonfrontowano ją z przepisami ustawy o własności lokali (dalej: „u.w.l.”), Kodeksu cywilnego i orzecznictwem Sądu Najwyższego.

Metoda. Fakty ustalono z dokumentów sprawy i oddzielono od ocen prawnych. Cytaty z dokumentów i przepisów oznaczono kursywą i przypisano do źródła. Granice ustaleń wskazano w rozdziale 10. Dane osobowe pozwanego (imię, nazwisko, adres, numer lokalu, PESEL) zostały w całości zanonimizowane — pozwany występuje w dokumencie wyłącznie jako „właściciel lokalu” lub „pozwany”.

2. Sprawa referencyjna I C 1035/15 — ustalony stan faktyczny

Poniższe ustalenia wynikają wprost z trzech dokumentów sprawy (pozew, odpowiedź na pozew, wyrok).

2.1. Strony i przedmiot sporu

Element	Ustalenie z dokumentów
Sąd	Sąd Rejonowy w Strzelcach Opolskich, I Wydział Cywilny; sygn. akt I C 1035/15;
Strona powodowa	Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych i Mieszkaniowych Sp. z o.o. (PUKiM), ul. Mickiewicza 2, 47-100 Strzelce Opolskie
Strona pozwana	Pozwany (dane zanonimizowane) — osoba fizyczna, właściciel jednego z lokali we Wspólnocie Mieszkaniowej w Strzelcach Opolskich
Przedmiot	Żądanie zapłaty 1.997,78 zł z odsetkami ustawowymi od 1.09.2015 r. — z tytułu zaliczek na koszty zarządu nieruchomością wspólną za okres I–VIII 2015 r.

2.2. Twierdzenia pozwu

W uzasadnieniu pozwu (formularz „P”, wypełniony odręcznie) strona powodowa podała, że jest zarządcą wspólnoty, oraz określiła podstawę i wysokość roszczenia. Odtworzenie kluczowych fragmentów:

„Zarządcą tej Wspólnoty jest firma powoda na podstawie art. 40 ustawy o własności lokali.” — uzasadnienie pozwu, sprawa I C 1035/15

„W roku 2015 uchwałą nr 3/2015 zebranie właścicieli Wspólnoty Mieszkaniowej ustaliło wysokość zaliczki miesięcznej w wys. 1,35 zł za m² powierzchni użytkowej lokalu, począwszy od 1.04.2015 r. Łączna kwota miesięcznych zaliczek za okres I–VIII 2015 wynosi 1997,78 zł, której to kwoty dochodzi niniejszym powód (…) art. 15 ust. 2 ustawy o własności lokali.” — uzasadnienie pozwu, sprawa I C 1035/15

Wynika z tego jednoznacznie, że dochodzona kwota to zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną ustalone uchwałą właścicieli — a więc świadczenie należne wspólnocie mieszkaniowej, nie zaś jej administratorowi. Powód powołał się przy tym na art. 15 ust. 2 u.w.l., który wprost nazywa te kwoty „należnościami z tytułu kosztów zarządu”.

2.3. Stanowisko pozwanego — zarzut braku umocowania

W odpowiedzi na pozew (formularz „OP”, datowanej 9 listopada 2015 r.) pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, wskazując jako przyczynę brak legitymacji powoda.

„wnoszę o oddalenie powództwa w całości (…) z powodu braku prawnego umocowania PUKiM sp. z o.o. do składania pozwów” — odpowiedź na pozew, sprawa I C 1035/15

Pozwany zażądał nadto prawidłowego rozliczenia opłat dotyczących jego lokalu, powołując się na to, że to wspólnota jest stroną stosunków dotyczących nieruchomości wspólnej:

„prawidłowego rozliczenia opłat administracyjnych lokalu mieszkalnego nr […] (…) oraz umów na dostawę mediów podpisanych przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. (…) w Strzelcach Opolskich” — odpowiedź na pozew, sprawa I C 1035/15 (dane zanonimizowane)

Istotna okoliczność: w tej wspólnocie funkcjonował wybrany zarząd wspólnoty mieszkaniowej, a PUKiM pełnił wyłącznie funkcję administratora (podmiotu obsługującego), nie zaś zarządu ani zarządcy w rozumieniu art. 18 u.w.l. Zarzut „braku prawnego umocowania do składania pozwów” odnosi się właśnie do tego, że administrator nie jest uprawniony do występowania w imieniu (a tym bardziej we własnym imieniu) z roszczeniami wspólnoty.

2.4. Rozstrzygnięcie — wyrok z 31 marca 2016 r.

Sąd Rejonowy w Strzelcach Opolskich (I Wydział Cywilny; przewodniczący SSR Marcin Iłków) po rozpoznaniu sprawy na rozprawie uwzględnił powództwo.

„zasądza od pozwanego […] na rzecz strony powodowej Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych i Mieszkaniowych Sp. z o.o. w Strzelcach Opolskich kwotę 1.997,78 zł (…) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01 września 2015 r. do dnia zapłaty” — wyrok SR w Strzelcach Opolskich z 31.03.2016 r., I C 1035/15 (dane pozwanego zanonimizowane)

Sąd zasądził nadto 647 zł kosztów procesu (w tym 600 zł kosztów zastępstwa procesowego). Wyrokowi nadano klauzulę — tytuł wykonawczy wydano 18 maja 2016 r.

Skutek majątkowy: zaliczki na koszty zarządu — świadczenie należne wspólnocie — zasądzono na rzecz spółki-administratora (PUKiM), mimo podniesionego zarzutu braku jej umocowania. To rozstrzygnięcie jest osią dalszej analizy prawnej.

3. Kto jest wierzycielem zaliczek? — wspólnota, nie administrator

Zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną reguluje art. 15 ust. 1 u.w.l.: „Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca”. Zaliczki te zasilają majątek wspólnoty i służą pokryciu kosztów nieruchomości wspólnej. Wierzycielem tych świadczeń jest wspólnota mieszkaniowa.

Wspólnota ma własną zdolność prawną i sądową. Zgodnie z art. 6 u.w.l. ogół właścicieli lokali tworzy wspólnotę, która „może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana”. Wspólnota jest jednostką organizacyjną z art. 331 Kodeksu cywilnego (ułomną osobą prawną) i dysponuje własnym, odrębnym majątkiem.

„Wspólnota mieszkaniowa, działając w ramach przyznanej jej zdolności prawnej, może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku.” — uchwała składu 7 sędziów SN z 21.12.2007 r., III CZP 65/07 — z mocą zasady prawnej

Wniosek: wierzycielem zaliczek dochodzonych w sprawie I C 1035/15 była Wspólnota Mieszkaniowa, a nie PUKiM. To wspólnota — jako odrębny podmiot — była uprawniona do ich dochodzenia i to jej majątek powinny były zasilić wyegzekwowane kwoty.

4. Zarząd, zarządca, administrator — dlaczego PUKiM był tylko administratorem

Ustawa rozróżnia role, które w tej sprawie zostały pomieszane.

4.1. Zarząd wspólnoty (organ) — art. 20–21 u.w.l.

„Jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych jest większa niż trzy, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze (…) zarządu. Członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna.” — art. 20 ust. 1 u.w.l.

„Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali.” — art. 21 ust. 1 u.w.l.

Dwie konsekwencje: (1) członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna — spółka (PUKiM) nie mogła być „zarządem” wspólnoty; (2) zarząd „reprezentuje” wspólnotę, tj. działa w jej imieniu i na jej rzecz, a stroną czynności i procesu pozostaje wspólnota.

4.2. Zarządca powierzony — art. 18 u.w.l.

Zarząd nieruchomością wspólną może zostać powierzony osobie fizycznej albo prawnej, ale wyłącznie w umowie w formie aktu notarialnego (art. 18 ust. 1 u.w.l.). Zarządca taki działa w imieniu i na rzecz wspólnoty — powierzenie zarządu nie czyni go właścicielem należności wspólnoty.

4.3. Administrator (umowa o obsługę) — rola PUKiM

Administrator wykonuje na podstawie umowy czynności obsługowe (techniczne, księgowe, rozliczeniowe). Nie jest organem wspólnoty ani zarządcą z art. 18; działa pod kierunkiem zarządu i w granicach udzielonego umocowania. Samodzielnie nie może reprezentować wspólnoty w procesie — może to czynić najwyżej jako pełnomocnik, w imieniu wspólnoty.

Chybiona podstawa z pozwu (art. 40 u.w.l.). Powód wywodził status zarządcy z art. 40 u.w.l. Tymczasem art. 40 to przepis przejściowy z 1994 r., adresowany do państwowych i komunalnych jednostek sprawujących zarząd „na podstawie przepisów dotychczasowych”, nakładający na nie obowiązki ewidencyjne i informacyjne wobec współwłaścicieli. Co kluczowe, art. 40 ust. 2 stosuje przepisy o zarządzie zleconym „do czasu uregulowania tych spraw przez właścicieli”. Jeżeli właściciele uregulowali zarząd (wybierając zarząd wspólnoty), podstawa z art. 40 wygasa. Powołanie tego przepisu w 2015 r. dla wykazania statusu zarządcy — w sytuacji istnienia wybranego zarządu — jest zatem nietrafne. Nadto nawet art. 40 ust. 2 odsyła do zarządu zleconego, sprawowanego w imieniu wspólnoty, co i tak nie czyni administratora wierzycielem zaliczek.

Rola	Kto może pełnić	W czyim imieniu	Czyją należność dochodzi
Zarząd (art. 20–21)	wyłącznie osoba fizyczna	w imieniu wspólnoty	wspólnoty (jako jej organ)
Zarządca powierzony (art. 18)	osoba fizyczna lub prawna, akt notarialny	w imieniu wspólnoty	wspólnoty
Administrator (rola PUKiM)	przedsiębiorca na umowie o obsługę	tylko z pełnomocnictwa, w imieniu wspólnoty	wspólnoty (nigdy własnej, bez cesji)

5. Dlaczego administrator nie może dochodzić należności wspólnoty we własnym imieniu i na własny rachunek

5.1. Legitymacja procesowa czynna należy do wierzyciela

Legitymacja procesowa czynna to uprawnienie do występowania w procesie jako powód w danej sprawie; ma ją ten, komu przysługuje dochodzone prawo. Skoro wierzycielem zaliczek jest wspólnota, to tylko wspólnota ma legitymację czynną do ich dochodzenia. Podmiot, który nie jest wierzycielem, a mimo to pozywa we własnym imieniu, występuje bez legitymacji materialnej — co po zbadaniu przez sąd prowadzi do oddalenia powództwa.

5.2. Reprezentacja to nie podstawienie procesowe

Trzeba odróżnić działanie w cudzym imieniu (reprezentacja/pełnomocnictwo — stroną jest reprezentowany) od działania we własnym imieniu na rzecz cudzego prawa (podstawienie procesowe). Podstawienie jest wyjątkiem i wymaga wyraźnej podstawy ustawowej (np. syndyk, zarządca w egzekucji). Ustawa o własności lokali nie przewiduje podstawienia procesowego dla zarządcy ani administratora. Art. 21 u.w.l. daje zarządowi prawo reprezentacji, a nie prawo pozywania we własnym imieniu.

5.3. Przeniesienie roszczenia wymaga przelewu (cesji)

Jedyną drogą, by podmiot inny niż wspólnota dochodził jej należności we własnym imieniu, jest nabycie tej należności — najczęściej przez przelew wierzytelności (art. 509 k.c.). Dopiero skuteczna cesja czyni nabywcę wierzycielem i daje mu legitymację. Zasadę tę potwierdza Sąd Najwyższy w sytuacji lustrzanej:

„Właściciel lokalu może na podstawie umowy przelewu przenieść na wspólnotę mieszkaniową uprawnienia przysługujące mu wobec sprzedawcy lokalu w związku z wadami fizycznymi nieruchomości wspólnej.” — uchwała składu 7 sędziów SN z 29.01.2014 r., III CZP 84/13

Reguła działa w obie strony: aby administrator mógł dochodzić należności wspólnoty we własnym imieniu, musiałby je uprzednio nabyć (np. cesją). W sprawie I C 1035/15 nic nie wskazuje na taką cesję — dochodzono zaliczek ustalonych uchwałą właścicieli, należnych wspólnocie.

6. Zastosowanie do sprawy referencyjnej — na czym polegał błąd

Zestawienie zasad z rozdziałów 3–5 ze stanem faktycznym sprawy I C 1035/15 prowadzi do następujących wniosków.

1. Powód nie był wierzycielem. Dochodzone 1.997,78 zł to zaliczki na koszty zarządu (art. 15 ust. 1 u.w.l.), należne wspólnocie mieszkaniowej. Wierzycielem była wspólnota, nie PUKiM.
2. Powód był tylko administratorem. PUKiM nie był zarządem (bo tym może być wyłącznie osoba fizyczna), nie wykazał zarządu powierzonego w formie aktu notarialnego (art. 18), a powołany art. 40 u.w.l. nie dawał podstawy w sytuacji istnienia wybranego zarządu wspólnoty. Pozostawał administratorem — bez legitymacji do dochodzenia należności wspólnoty we własnym imieniu.
3. Brak legitymacji czynnej. Występując we własnym imieniu z cudzym (wspólnotowym) roszczeniem, bez cesji, PUKiM nie miał legitymacji materialnej. Powództwo powinno było zostać oddalone.
4. Zarzut podniesiono — a mimo to zasądzono. Pozwany wyraźnie wniósł o oddalenie „z powodu braku prawnego umocowania PUKiM (…) do składania pozwów”. Kwestia legitymacji jest badana przez sąd z urzędu jako przesłanka materialna. Uwzględnienie powództwa mimo tego zarzutu budzi zasadnicze wątpliwości co do prawidłowości rozstrzygnięcia.
5. Pieniądze wspólnoty trafiły do spółki. Zasądzenie na rzecz PUKiM oznacza, że świadczenie należne wspólnocie zasiliło majątek administratora. Jest to sprzeczne z odrębnością majątkową wspólnoty (rozdział 7) i rodzi pytanie o rozliczenie oraz ewentualne bezpodstawne wzbogacenie.

Powiązanie z pismami Prezesa Sądu. W pismach z 2025 i 2026 r. sprawa I C 1035/15 figuruje jako jedna z 8 spraw „uwzględnionych” (jako jedyna zakończona wyrokiem z 31.03.2016 r., pozostałe siedem to nakazy zapłaty). Sąd podał, że w 7 z 8 spraw dochodzono roszczeń regresowych — co logicznie wskazuje, że to właśnie I C 1035/15 jest ową jedną sprawą nieregresową, dotyczącą zaliczek na koszty zarządu. Sprawa referencyjna stanowi więc udokumentowane potwierdzenie mechanizmu opisanego ogólnie w pismach sądu.

7. Odrębność majątkowa i przepływ środków

Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.w.l. dla nieruchomości wspólnej prowadzi się ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu i zaliczek. Ministerstwo Finansów (pismo DWR z 14.10.2025 r.) potwierdziło, że wspólnota i spółka-zarządca to dwie odrębne jednostki oraz że rozrachunki z wspólnotą powinny być regulowane za pośrednictwem rachunku bankowego wspólnoty.

„wspólnota mieszkaniowa i spółka pełniąca funkcje zarządcy nieruchomości tej wspólnoty to dwie odrębne jednostki (…); wpłaty dotyczące uregulowania rozrachunków z tą wspólnotą powinny odbywać się za pośrednictwem jej rachunku bankowego” — pismo DWR z 14.10.2025 r.

Formuła „na własny rachunek” w sprawie referencyjnej oznacza, że skutki majątkowe przypadły spółce, a nie wspólnocie — co pozostaje w sprzeczności z tą zasadą.

8. Zidentyfikowane błędy i nieprawidłowości

1. Dochodzenie roszczenia wspólnoty przez administratora we własnym imieniu, bez legitymacji i bez cesji. Prawidłowym powodem powinna być wspólnota (art. 6, 15 u.w.l.).
2. Powołanie nietrafnej podstawy statusu zarządcy (art. 40 u.w.l.). Przepis przejściowy z 1994 r., działający tylko do czasu uregulowania zarządu przez właścicieli; przy istniejącym wybranym zarządzie nie stanowi podstawy.
3. Pomylenie administratora z organem/zarządcą oraz reprezentacji z podstawieniem procesowym. Administrator nie może występować we własnym imieniu z roszczeniem wspólnoty; spółka nie może być zarządem (art. 20 ust. 1 u.w.l.).
4. Uwzględnienie powództwa mimo zarzutu braku umocowania. Legitymacja czynna jest przesłanką materialną badaną z urzędu; jej brak powinien skutkować oddaleniem powództwa.
5. Skierowanie skutków majątkowych do administratora. Zasądzenie zaliczek na rzecz PUKiM narusza odrębność majątkową wspólnoty (art. 6, 29 u.w.l.) i zasadę przepływu środków przez rachunek wspólnoty; rodzi pytanie o bezpodstawne wzbogacenie.

9. Znaczenie szersze — pozostałe postępowania

Sprawa referencyjna dotyczy zaliczek (roszczenie wspólnoty). Odrębnie należy oceniać roszczenia regresowe, o których mowa w pismach sądu (7 z 8 spraw uwzględnionych): roszczenie regresowe może być własnym roszczeniem spółki, jeżeli wcześniej pokryła ona cudzy dług (np. za media) i domaga się zwrotu — w takim zakresie działanie we własnym imieniu bywa prawidłowe, co w takim przypadku rodzi pytanie na jakiej podstawie jednostka organizacyjna gminy refundowała nalezności podmioru trzeciego jakim jest wspólnota mieszkaniowa. Wadliwe są te powództwa, w których administrator dochodził we własnym imieniu należności wspólnoty (zaliczek, kosztów zarządu) bez cesji. Rozróżnienie to pozwala oddzielić sprawy potencjalnie prawidłowe od wadliwych.

10. Zastrzeżenia i granice ustaleń

• Ustalenia co do sprawy I C 1035/15 opierają się na trzech dokumentach (pozew, odpowiedź, wyrok). Wyrok nie zawiera pisemnego uzasadnienia w udostępnionym materiale, więc motywy sądu nie są znane wprost.
• Fakt istnienia w tej wspólnocie wybranego zarządu (a więc administracyjnej — nie zarządczej — roli PUKiM) wskazała strona.
• Powiązanie sprawy I C 1035/15 z „jedyną nieregresową” spośród 8 spraw uwzględnionych jest wnioskiem logicznym z danych podanych przez sąd, nie zaś wprost stwierdzonym w pismach.
• Art. 15 ust. 2 u.w.l., powołany w pozwie, obowiązywał w dacie pozwu (2015 r.); obecnie jest uchylony — nie wpływa to na ocenę, czyją należnością są zaliczki.
• Cytaty odręcznego uzasadnienia pozwu stanowią odtworzenie treści rękopisu.

11. Wnioski końcowe

1. Zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną są należnością wspólnoty mieszkaniowej (art. 6 i 15 u.w.l.; III CZP 65/07), a nie jej administratora czy zarządcy.
2. PUKiM w sprawie I C 1035/15 był administratorem wspólnoty; nie był ani zarządem (osoba fizyczna — art. 20), ani zarządcą z art. 18, a art. 40 u.w.l. nie dawał podstawy przy istniejącym wybranym zarządzie.
3. Administrator nie ma legitymacji do dochodzenia należności wspólnoty we własnym imieniu i na własny rachunek; wymagałoby to nabycia wierzytelności (cesja — art. 509 k.c.) albo ustawowego podstawienia procesowego, którego u.w.l. nie przewiduje (por. III CZP 84/13).
4. Przy istniejącym zarządzie to zarząd reprezentuje wspólnotę (art. 21); administrator mógłby działać najwyżej jako pełnomocnik, w imieniu wspólnoty.
5. Uwzględnienie powództwa mimo zarzutu braku umocowania i zasądzenie zaliczek na rzecz administratora budzi zasadnicze wątpliwości oraz koliduje z odrębnością majątkową wspólnoty i zasadą przepływu środków przez jej rachunek (art. 29 u.w.l.; pismo MF).

12. Podstawa prawna i orzecznictwo

Akty prawne

• Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali — art. 6, 15, 18, 20, 21, 22, 29, 40.
• Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny — art. 331 oraz art. 509 (przelew).
• Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego — legitymacja procesowa; postępowanie uproszczone i upominawcze.

Orzecznictwo

• Uchwała składu 7 sędziów SN z 21 grudnia 2007 r., III CZP 65/07 (moc zasady prawnej; przew. T. Ereciński, sprawozdawca E. Skowrońska-Bocian) — wspólnota nabywa prawa i obowiązki do własnego majątku.
• Uchwała składu 7 sędziów SN z 29 stycznia 2014 r., III CZP 84/13 (przew. J. Gudowski, sprawozdawca G. Misiurek) — przeniesienie cudzego uprawnienia wymaga umowy przelewu.

Dokumenty sprawy referencyjnej i materiał uzupełniający

• Pozew, odpowiedź na pozew (9.11.2015) i wyrok (31.03.2016; tytuł wykonawczy 18.05.2016) — sprawa I C 1035/15, SR w Strzelcach Opolskich.
• Pismo Ministerstwa Finansów (DWR5.5101.104.2025) z 14.10.2025 r.; pisma Prezesa SR w Strzelcach Opolskich (OA.0123.38.2025) z 18.11.2025 r. i z 17.03.2026 r.

13. Weryfikacja źródeł (stan na 14 września 2026 r.)

Brzmienie przepisów i tezy orzeczeń potwierdzono w zewnętrznych bazach prawnych; przy orzeczeniach wskazano bazę potwierdzającą sygnaturę, datę i skład.

Pozycja	Zakres weryfikacji	Źródło
art. 6 u.w.l.	pełne brzmienie potwierdzone dosłownie	arslege.pl
art. 15 ust. 1 u.w.l.	brzmienie potwierdzone; ust. 2 obecnie uchylony	arslege.pl
art. 18 u.w.l.	wszystkie ustępy potwierdzone dosłownie	lexlege.pl
art. 20 u.w.l.	brzmienie ust. 1–2 („wyłącznie osoba fizyczna”)	arslege.pl
art. 21 u.w.l.	brzmienie ust. 1–3 potwierdzone	lexlege.pl
art. 29 ust. 1 u.w.l.	potwierdzone (także cytowane w piśmie MF)	lexlege.pl; pismo DWR
art. 40 u.w.l.	pełne brzmienie (przepis przejściowy) potwierdzone	arslege.pl
art. 33¹ k.c.	§ 1 i § 2 potwierdzone dosłownie	arslege.pl
art. 509 k.c.	§ 1 i § 2 potwierdzone dosłownie	przepisy.gofin.pl
III CZP 65/07	teza, pełny skład 7 sędziów, sprawozdawca i „moc zasady prawnej” — potwierdzone z pełnego tekstu urzędowego	SAOS (pełny tekst) judgments/86953
III CZP 84/13	teza dosłowna, data i pełny skład 7 sędziów (sprawozdawca G. Misiurek) — potwierdzone z pełnego tekstu urzędowego	SAOS (pełny tekst) judgments/104263

Zastrzeżenie: opracowanie ma charakter analityczny i informacyjny. Nie jest opinią prawną w rozumieniu ustawy o radcach prawnych ani poradą procesową i nie zastępuje analizy pełnych akt sprawy.